نغمه ي قافيه ادبیات

***

چه لذت بخش است گذر نسیم یاد تو بر دلها و چه زیباست پرواز پرنده

خاطره تو بر قلبها و چه شیرین است پیمودن اندیشه در

جاده ی غیب بسوی تو.

چه روح می بخشد گام زدن در مسیر عرفان تو و چه جان می دهد ایمان

به غیب تو.

خدای من! محبوب من! چه خوش است طعم عشق تو.

چه شوق آفرین است نگاه عاشقانه تو.

چه تکان دهنده است توجه مهرآمیز تو.

چه شیرین است زندگی در کنار تو و در زیر سایه لطف تو.

چه لذت بخش است گرمای دست نوازش تو.

خدای من!

چه آرامش هیجان انگیزی می بخشد نگریستن به چشمهای تو.

چه بی قراری آرامی است بر در خانه ی محبت تو.

محبوبم!

نه تنها از خویش مران که در کنارم گیر و دامنت را پناه جاودانه من

ساز.

مرا از نزدیکترین عارفان و شایسته ترین بندگان و راستگوترین

معلمان و خالص ترین عبادت کنندگان و مخلص ترین روی به تو

آورندگانت قرار ده.

ای خلاق بزرگیها و ای آفریننده عظمت ها!

تو را سوگند به رحمت و نعمت بی منتهایت که اجابت کن!

ای مهربانتر بخشندگان!